სტატიები

ერთჯერადი ელექტრონული სიგარეტების მოხმარებისას მომხმარებელი ხშირად კარგავს დოზირების კონტროლს. ვინაიდან არომატიზებული აეროზოლი არ იწვევს ყელის მყისიერ გაღიზიანებას, ორგანიზმში შეუმჩნევლად შედის დიდი რაოდენობით ტოქსიკური ნივთიერება.

ბიოლოგიური თვალსაზრისით, ნიკოტინის მაღალი კონცენტრაცია იწვევს თირკმელზედა ჯირკვლების მიერ ადრენალინის მკვეთრ გამომუშავებას. ეს პროცესი მყისიერად ვიწროვებს სისხლძარღვებს, ზრდის არტერიულ წნევას და აიძულებს გულს ავარიულ რეჟიმში მუშაობას. ნივთიერებათა ცვლის დონეზე, ნიკოტინის მუდმივი მიწოდება ბლოკავს გლუკოზის ნორმალურ ათვისებას, რაც იწვევს ქრონიკულ დაღლილობას, ენერგიის მკვეთრ ვარდნას და გრძელვადიან პერსპექტივაში ზრდის მეტაბოლური დარღვევების რისკს. შეგახსენებთ: ორგანიზმისთვის „მსუბუქი“ ტოქსინი არ არსებობს.

ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული მითი არის მტკიცება, თითქოს ერთჯერადი ელექტრონული სიგარეტიდან მხოლოდ „წყლის ორთქლი“ გამოიყოფა. ეს არის სუფთა მარკეტინგული დეზინფორმაცია. ფიზიკური თვალსაზრისით, მოწყობილობა წარმოქმნის არა ორთქლს, არამედ ქიმიურ აეროზოლს — სითხის მიკროსკოპული ნაწილაკების მყარ ნაერთს, რომელიც ჰაერშია დაკიდებული.

როდესაც ეს აეროზოლი ხვდება ფილტვებში, გლიცერინისა და პროპილენგლიკოლის ბაზა მექანიკურად ფარავს ალვეოლების (სასუნთქი ბუშტუკების) ზედაპირს. ეს ნივთიერებები ქმნიან თხელ, წებოვან ფენას, რომელიც აფერხებს ჟანგბადისა და ნახშირორჟანგის ბუნებრივ მიმოცვლას. ფილტვის ქსოვილი იძულებულია იმუშაოს მუდმივი ჰიპოქსიის (ჟანგბადის შიმშილის) პირობებში, რაც იწვევს ქრონიკულ ანთებით პროცესებს

ერთჯერადი ელექტრონული სიგარეტების ქიმიური საფრთხე მხოლოდ სითხის შემადგენლობით არ შემოიფარგლება. მოწყობილობის მუშაობის პრინციპი ეფუძნება ლითონის გამაცხელებელი ბადის (სპირალის) მაღალ ტემპერატურაზე აალებას. მრავალათასიანი ნაპასების განმავლობაში, ლითონის ზედაპირი განიცდის მუდმივ თერმულ დატვირთვას და თანდათანობით დეგრადაციას.

ლაბორატორიულმა ექსპერტიზამ აჩვენა, რომ აეროზოლთან ერთად ადამიანი შეისუნთქავს მიკროსკოპულ მძიმე ლითონებს: ნიკელს, კრომს, კადმიუმსა და ტყვიას. ეს ნივთიერებები ორგანიზმიდან დამოუკიდებლად არ გამოიდევნება. ისინი ათწლეულების განმავლობაში გროვდება ძვლოვან ქსოვილსა და შინაგან ორგანოებში, რაც იწვევს უჯრედულ დონეზე ტოქსიკურ ცვლილებებს და მნიშვნელოვნად აზიანებს თირკმელების ფილტრაციის უნარს.

ხშირად ერთჯერადი მოწყობილობების მოხმარება დახურულ სივრცეებში სრულიად უსაფრთხოდ მიიჩნევა, რადგან მას ტრადიციული სიგარეტისგან განსხვავებით მძაფრი სუნი არ აქვს. თუმცა, ქიმიური ანალიზი ამტკიცებს, რომ გარშემომყოფები, რომლებიც იმავე ოთახში იმყოფებიან, ხდებიან მეორადი აეროზოლის აქტიური შემსუნთქავები.

მომხმარებლის მიერ ამოსუნთქული ჰაერი გაჯერებულია ნიკოტინის ნარჩენებით, ულტრაწვრილი ქიმიური ნაწილაკებითა და არომატიზატორების ტოქსიკური ნაერთებით. ეს ნივთიერებები მარტივად ჯდება გარემომცველ ზედაპირებზე (ავეჯი, ტანსაცმელი) და ქმნის ე.წ. „მესამეულ საფრთხეს“. ბავშვებისა და ორსულებისთვის ამ ქიმიური ნარევის მუდმივი ჩასუნთქვა იწვევს სასუნთქი გზების გაღიზიანებას და ზრდის ალერგიული რეაქციების რისკს.

მომხმარებელთა უმეტესობა ამტკიცებს, რომ ერთჯერადი ელექტრონული სიგარეტი მათ „სტრესის მართვასა და დამშვიდებაში“ ეხმარება. ნეირობიოლოგიური თვალსაზრისით, ეს არის სუფთა წყლის ილუზია. ნიკოტინი ტვინში მოხვედრისას ხელოვნურად ააქტიურებს დოფამინის (სიამოვნების ჰორმონის) რეცეპტორებს, რაც ქმნის ხანმოკლე, რამდენიმეწუთიან სიმშვიდის შეგრძნებას.

სინამდვილეში, როგორც კი ნივთიერების დონე სისხლში ვარდება, ნერვული სისტემა ვარდება კიდევ უფრო დიდ შფოთვასა და სტრესში (აბსტინენციის სინდრომი). ადამიანი მოწყობილობას ხელს ჰკიდებს არა იმიტომ, რომ რეალური სტრესი მოიხსნას, არამედ იმიტომ, რომ დააცხროს ის შფოთვა, რომელიც წინა ნაპასის გამოფიტვამ გამოიწვია. დასკვნა: ეს არის ჩაკეტილი წრე, სადაც ადამიანი თავად აფინანსებს საკუთარ ნერვულ ამტანობას.